اظهارنظر درباره وزن و ظاهر زنان بار دیگر در شبکههای اجتماعی پررنگ شده است. گزارشی از Vogue میگوید این مسئله فقط به چهرههای مشهور محدود نیست و پژوهشها از ارتباط تبعیض وزنی با فرصتهای شغلی و درآمد زنان خبر میدهند.
به گزارش ماهپار، به نقل از Vogue، در هفتههای اخیر ظاهر چند چهره مشهور زن با حجم زیادی از اظهارنظرهای کاربران روبهرو شده است. این گزارش افزایش دوباره توجه عمومی به وزن و بدن زنان را در کنار تغییر معیارهای زیبایی بررسی کرده است.
از آن هاتاوی تا کیت بکینسیل؛ ظاهر زنان زیر ذرهبین کاربران
آن هاتاوی که سومین فرزندش را باردار است، پس از انتشار تصاویر تازهاش با گمانهزنیهایی درباره بارداری خود مواجه شد. او در واکنش به این اظهارنظرها در اینستاگرام تأکید کرد که بارداریاش واقعی است.
کیت بکینسیل نیز با اظهارنظرهایی درباره کاهش وزن خود مواجه شده است. برخی کاربران بدون اطلاع از وضعیت او، درباره سلامت و شرایط جسمیاش گمانهزنی کردهاند.
جنا اورتگا نیز پس از حضور در یک ویدئوی Esquire با واکنشهایی درباره لاغری خود روبهرو شد. آریانا گرانده نیز از چهرههایی است که ظاهر و تغییرات جسمانی او بارها موضوع بحث عمومی قرار گرفته است.
گزارش Vogue این نمونهها را بخشی از بازگشت گستردهتر بحث درباره ظا زنان میداند؛ بحثی که در دهه ۲۰۰۰ نیز حضور پررنگی در رسانهها داشت.
آیا ظاهر زنان بر درآمد و استخدام آنها اثر دارد؟
موضوع فقط به اظهارنظر کاربران شبکههای اجتماعی محدود نمیشود. پژوهشهای مورد اشاره Vogue نشان میدهند تبعیض براساس وزن میتواند در محیط کار نیز پیامد داشته باشد.
براساس یکی از تحقیقات مورد استناد این گزارش، زنان مبتلا به چاقی برای کار مشابه حدود ۶ درصد کمتر از زنان لاغرتر درآمد دارند.
افراد دارای جثه بزرگتر همچنین ممکن است با کلیشههای منفی در فرایند استخدام و پیشرفت شغلی مواجه شوند. در برخی موارد، تبعیض مرتبط با وزن حتی میتواند بر امنیت شغلی آنها اثر بگذارد.
این یافتهها نشان میدهد قضاوت درباره ظاهر میتواند از فضای مجازی فراتر برود و به مسئلهای مرتبط با فرصتهای اقتصادی و حرفهای تبدیل شود.
کاهش وزن و افزایش احتمال استخدام زنان
یکی از قابل توجهترین بخشهای گزارش Vogue به نتایج پژوهشی درباره زنان مصرفکننده داروهای GLP-1 مربوط میشود. براساس این پژوهش، پس از حدود یک سال و نیم استفاده از GLP-1، احتمال یافتن شغل برای زنان بیکار ۲۶.۹ درصد افزایش پیدا کرده است.
همچنین زنان مجرد پس از این دوره تا ۲۸.۶ درصد بیشتر احتمال داشته ازدواج کنند یا زندگی مشترک با شریک عاطفی خود را آغاز کنند.
ربکا دایموند، اقتصاددان و پژوهشگر این مطالعه، نتیجه گرفته است که افزایش موفقیت این زنان ظاهرا صرفا ناشی از افزایش انرژی یا احساس بهتر آنها نسبت به خود نبوده است.
براساس تحلیل مطرحشده در گزارش، تغییر نحوه نگاه دیگران به زنان پس از کاهش وزن میتواند بخشی از این تفاوت را توضیح دهد. این یافته از زاویه دیگری مسئله تبعیض ظاهری را برجسته میکند. تغییر وزن نباید به عنوان شرط موفقیت شغلی یا اجتماعی زنان تفسیر شود.
معیارهای زیبایی فقط درباره وزن نیستند
قضاوت درباره بدن زنان تنها به لاغر یا چاق بودن محدود نمیشود. Vogue به سابقه طولانی معیارهای زیبایی و نقش آنها در تعیین انتظارات اجتماعی از ظاهر و رفتار زنان اشاره کرده است.
در چنین فضایی، افراد ممکن است از دو جهت با فشار مواجه شوند. یک ویژگی ظاهری ممکن است ابتدا به دلیل فاصله داشتن از معیار رایج مورد انتقاد قرار گیرد و تغییر همان ویژگی نیز موج تازهای از قضاوت ایجاد کند.
به همین دلیل، افزایش دوباره اظهارنظر درباره بدن چهرههای مشهور میتواند بازتاب مسئلهای گستردهتر باشد؛ مسئلهای که زنان غیرمشهور نیز در محیط کار و زندگی اجتماعی با آن مواجه میشوند.
از قضاوت درباره ظاهر تا بحث کنترل بدن زنان
بخش دیگری از مقاله Vogue میان افزایش نظارت اجتماعی بر ظاهر زنان و مناقشات سیاسی آمریکا درباره حقوق باروری ارتباط برقرار میکند.
این مقاله به محدودیتهای سقط جنین پس از لغو رأی Roe v. Wade در سال ۲۰۲۲ و قوانین ایالتی مرتبط اشاره کرده است. همچنین موضوع ثبت و پایش دادههای سقط جنین توسط مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا مطرح شده است.
این بخش از مقاله بیشتر ماهیت تحلیلی و دیدگاهی دارد. نویسنده Vogue تلاش کرده است قضاوت اجتماعی درباره ظاهر زنان را در چارچوب گستردهتری از نظارت بر بدن زنان بررسی کند.
در مجموع، دادههای مطرحشده در این گزارش نشان میدهد تبعیض مرتبط با وزن میتواند فراتر از شبکههای اجتماعی باشد. درآمد، استخدام و پیشرفت شغلی از حوزههایی هستند که پژوهشهای مورد اشاره، وجود تفاوتهای مرتبط با ظاهر را در آنها گزارش کردهاند.