کمک فوری به هزاران زن و دختر پس از سیل نپال
سیلهای ناگهانی اخیر در بخشهایی از نپال، به گفته سازمان ملل متحد، نیاز فوری حدود ۴۳ هزار زن و دختر به کمکهای بشردوستانه را ایجاد کرده است. سازمان زنان ملل متحد (UN Women) اعلام کرده است که زنان و دختران، بهویژه گروههای آسیبپذیر، با چالشهایی مانند کمبود غذا، آب سالم و خطرات حفاظتی بیشتری روبهرو شدهاند.
به گزارش ماهپار، به نقل از The Kathmandu Post، سازمان زنان ملل متحد اعلام کرده است که سیلهای ناگهانی ۲۶ اوت در بخشهایی از نپال، بهطور مستقیم و غیرمستقیم حدود ۱۵۷ هزار و ۵۰ زن و دختر در مناطق راسووا و نوواکوت را تحت تأثیر قرار داده است. این نهاد هشدار داده که حدود ۴۳ هزار زن و دختر در این مناطق به کمکهای فوری انسانی نیاز دارند.
بر اساس اعلام UN Women، این بحران تأثیر بیشتری بر زنانی گذاشته است که پیش از وقوع سیل نیز به دلیل فقر، معلولیت، بارداری، دسترسی محدود به اطلاعات یا کمبود منابع، در شرایط آسیبپذیرتری قرار داشتند.
یکی از سازمانهای زنمحور فعال در مناطق آسیبدیده به UN Women گفته است که زنان باردار، زنان شیرده و افراد دارای معلولیت، در میان کسانی بودند که به دلیل ناتوانی در رسیدن سریع به مناطق امن، بیشترین آسیب را دیدند.
کمبود غذا و آب سالم؛ مهمترین نیاز زنان آسیبدیده
زنان بازمانده از سیل در مناطق آسیبدیده، غذا را به عنوان فوریترین نیاز خود مطرح کردهاند. تخریب شبکههای آبرسانی، جادهها و پلها نیز دسترسی به آب سالم را دشوارتر کرده است.
در منطقه راسووا، زنان پیش از وقوع سیل نیز ساعتهای زیادی را برای تأمین آب مورد نیاز خانوادههای خود صرف میکردند. نابودی زیرساختهای آبی، این شرایط را سختتر کرده و دسترسی آنان به آب آشامیدنی سالم را محدودتر کرده است.
UN Women هشدار داده است که این بحران میتواند نابرابریهای موجود در دسترسی به غذا را تشدید کند. پیش از وقوع سیل، زنان در نپال بیشتر از مردان در خانوادهها با شرایطی مواجه بودند که مجبور میشدند کمتر غذا بخورند یا آخرین نفر برای خوردن غذا باشند؛ مسئلهای که بهویژه برای زنان باردار و شیرده پیامدهای جدیتری دارد.
افزایش خطر خشونت و مشکلات دسترسی به خدمات حمایتی
این نهاد همچنین اعلام کرده است که تخریب زیرساختها و اختلال در ارتباطات، خطر خشونت مبتنی بر جنسیت، بهرهکشی و قاچاق انسان را برای زنان و دختران افزایش داده است.
نبود سرویسهای بهداشتی امن و جداگانه، کمبود روشنایی و کاهش حریم خصوصی در اردوگاهها و مناطق آسیبدیده نیز از دیگر نگرانیهای مطرحشده است. این شرایط میتواند هنگام استفاده از سرویسهای بهداشتی، حمام، خواب یا رفتوآمد شبانه، خطرات بیشتری برای زنان و دختران ایجاد کند.
بر اساس اطلاعات ارائهشده از سوی UN Women، حدود یک نفر از هر سه زن در مناطق راسووا، نوواکوت، دهادینگ، گورخا و چیتوان بیسواد است. این موضوع میتواند دسترسی برخی زنان به اطلاعات مربوط به عملیات امدادرسانی، ثبتنام برای دریافت کمکها و پیگیری مستقل خدمات حمایتی را دشوارتر کند.
فشار بیشتر بر زنان سرپرست خانوار و کار مراقبتی
زنان سرپرست خانوار نیز در شرایط پس از سیل با مشکلات بیشتری روبهرو هستند. در منطقه باگماتی، به دلیل مهاجرت کاری مردان، حدود یکسوم خانوارها توسط زنان اداره میشوند و بخشی از این خانوارها به درآمدهای ارسالی از خارج وابستهاند؛ درآمدهایی که اکنون تحت فشار قرار گرفتهاند.
UN Women تأکید کرده است که زنان در چنین شرایطی معمولا منابع مالی، فرصتهای درآمدی و شبکههای حمایتی محدودتری برای مقابله با بحران دارند و باید بتوانند به شکل مستقل به کمکهای امدادی و برنامههای بازسازی دسترسی پیدا کنند.
این سازمان همچنین اعلام کرده است که پس از وقوع سیل، حجم کارهای مراقبتی بدون دستمزد برای زنان افزایش یافته است. زنان در نپال حدود ۸۵ درصد از کارهای روزانه مراقبتی بدون دستمزد کشور را انجام میدهند و آسیب دیدن خانهها، مدارس، خدمات آبرسانی و دیگر زیرساختهای ضروری، بار مسئولیت آنان را بیشتر کرده است.
درخواست کمک ۲ میلیون دلاری سازمان ملل برای زنان و دختران
UN Women اعلام کرده است که با همکاری سازمانهای زنمحور فعال در مناطق آسیبدیده و دیگر نهادهای بشردوستانه تلاش میکند دسترسی زنان و دختران به خدمات ضروری و حمایتهای حفاظتی تضمین شود.
این سازمان همچنین خواستار توجه بیشتر به نقش زنان و سازمانهای تحت مدیریت زنان در تصمیمگیریهای مربوط به امدادرسانی و بازسازی شده است.
UN Women برای تأمین کمکهای اضطراری مورد نیاز زنان و دختران آسیبدیده از سیل، از جمله افرادی که آواره شدهاند یا در معرض خطر خشونت، قاچاق و بهرهکشی قرار دارند، درخواست ۲ میلیون دلار بودجه کرده است.
جمعبندی
سیل اخیر نپال، طبق اعلام UN Women، هزاران زن و دختر را با نیازهای فوری انسانی مواجه کرده است. این سازمان بر ضرورت توجه به شرایط خاص زنان در امدادرسانی، حمایتهای حفاظتی و مشارکت آنان در روند بازسازی تأکید کرده است.
