اخبار

دو زن کارمند زندان فدرال آمریکا به دادگاه رفتند؛ شکایت از توقف پرونده های آزار جنسی

شکایت از آزار جنسی

دو افسر زن شاغل در یک زندان فدرال آمریکا، همراه با اتحادیه کارکنان دولت و وکلای خود، از کمیسیون فرصت های شغلی برابر آمریکا شکایت کرده اند. آنها می گویند توقف رسیدگی به شکایت های گروهی کارکنان فدرال، پرونده مربوط به آزار جنسی در محیط کار را بلاتکلیف گذاشته و دسترسی زنان به مسیر قانونی پیگیری شکایت را محدود کرده است.

به گزارش ماهپار، به نقل از People’s World، دو افسر زن زندان فدرال پولاک در ایالت لوئیزیانا، همراه با اتحادیه خود و وکلای پرونده، برای وادار کردن کمیسیون فرصت های شغلی برابر آمریکا به ازسرگیری رسیدگی به شکایت های گروهی کارکنان فدرال به دادگاه مراجعه کرده اند.

دیانا شلت و الکساندریا بوید از افسران اصلاح و تربیت زندان فدرال پولاک هستند. آنها بخشی از یک شکایت گروهی درباره تبعیض و آزار جنسی در محیط کار هستند و می گویند مدیریت زندان برای جلوگیری از رفتارهای آزاردهنده و تهدیدآمیز برخی زندانیان علیه کارکنان زن، اقدامات کافی انجام نداده است.

اما این پرونده در کمیسیون فرصت های شغلی برابر آمریکا، EEOC، متوقف مانده است.

بر اساس گزارش People’s World، آندریا لوکاس، رئیس این کمیسیون، در ۱۰ دسامبر رسیدگی به شکایت های گروهی کارکنان دولت فدرال را متوقف کرد. این تصمیم باعث شده پرونده شلت، بوید و دیگر کارکنان زن نیز پیش نرود.

شکایت زنان کارمند زندان چگونه به دادگاه رسید؟

شلت و بوید می گویند با وجود ثبت شکایت گروهی، شرایط آنها در محیط کار بهبود پیدا نکرده است.

در متن دعوای قضایی آمده است که کارکنان زن همچنان ممکن است هنگام انجام وظایف خود با رفتارهای جنسی توهین آمیز، آزاردهنده و تهدیدآمیز از سوی برخی زندانیان مواجه شوند.

شاکیان همچنین می گویند واکنش مدیریت زندان پس از ثبت شکایت نه تنها موثرتر نشده، بلکه وضعیت رسیدگی به این مشکل نامناسب تر نیز شده است. در نهایت، شلت و بوید به همراه فدراسیون آمریکایی کارمندان دولت (AFGE) و وکلای خود در ۲۸ ژوئیه به دادگاه فدرال واشنگتن دی سی مراجعه کردند.

آنها از دادگاه خواسته اند دستوری صادر کند که EEOC را به ادامه رسیدگی به پرونده های گروهی تبعیض و آزار جنسی کارکنان فدرال ملزم کند.

چرا توقف رسیدگی EEOC اهمیت دارد؟

بر اساس توضیحات ارائه شده در گزارش، کمیسیون فرصت های شغلی برابر آمریکا وظیفه رسیدگی به شکایت های مربوط به انواع تبعیض در محیط کار را بر عهده دارد.

در روند معمول، پس از دریافت شکایت، کمیسیون موضوع را بررسی می کند و در صورت تشخیص تبعیض یا آزار، ابتدا برای حل مسئله میان طرفین اقدام می کند. اگر این روند به نتیجه نرسد، کارکنان می توانند مسیر قضایی را دنبال کنند.

اما شاکیان این پرونده می گویند توقف رسیدگی به شکایت های گروهی، آنها و دیگر زنان شاکی را در وضعیتی نامشخص قرار داده و اجازه نمی دهد پرونده آنها در مسیر عادی خود پیش برود.

وکلای پرونده نیز معتقدند تعلیق نامحدود این شکایت ها با وظیفه قانونی کمیسیون برای رسیدگی به پرونده های تبعیض سازگار نیست.

اتحادیه کارکنان دولت چه می گوید؟

فدراسیون آمریکایی کارمندان دولت نیز در کنار این دو زن وارد پرونده شده است.

اورت کلی، رئیس این اتحادیه، گفته است تاخیر در رسیدگی به این پرونده ها به اعضای اتحادیه آسیب می زند و کمیسیون مسئولیت قانونی دارد محیط های کاری فدرال را از تبعیض و اقدامات تلافی جویانه دور نگه دارد.

هایدی بوراکیوویچ، یکی از وکلای اصلی پرونده، نیز تاکید کرده است زنان نباید چه در زندان فدرال و چه در سایر محیط های کاری مجبور به تحمل آزار جنسی باشند.

جوزف سلرز، دیگر وکیل اصلی پرونده، توقف رسیدگی به شکایت های گروهی را عقب نشینی از اجرای قوانین حقوق مدنی توصیف کرده است.

دادگاه هنوز تصمیم نگرفته است

بر اساس گزارش People’s World که در ۱۱ اوت ۲۰۲۶ منتشر شده، هنوز زمانی برای جلسه دادگاه این پرونده تعیین نشده است. بنابراین در حال حاضر دادگاه درباره درخواست شاکیان تصمیم نهایی نگرفته و ادعاهای مطرح شده نیز در قالب یک دعوای قضایی در حال پیگیری هستند.

درخواست اصلی شاکیان این است که EEOC دوباره رسیدگی به شکایت های گروهی کارکنان فدرال را از سر بگیرد تا پرونده آنها نیز بتواند در مسیر قانونی ادامه پیدا کند.

جمع بندی

دو افسر زن زندان فدرال پولاک همراه با اتحادیه و وکلای خود از دادگاه خواسته اند کمیسیون فرصت های شغلی برابر آمریکا را به ازسرگیری رسیدگی به شکایت های گروهی کارکنان فدرال ملزم کند.

پرونده آنها به شکایتی درباره آزار جنسی و عملکرد مدیریت زندان در حفاظت از کارکنان زن مربوط می شود. با این حال، هنوز تصمیم قضایی نهایی درباره درخواست آنها صادر نشده و بر اساس گزارش ۱۱ اوت، حتی زمان جلسه رسیدگی نیز مشخص نشده است.

م

مهدیه نیکومنش

About Author

نصفِ نوشته‌هایش از جدولِ آمار درمی‌آید و نصف دیگر از ویترین مغازه‌ها. مهدیه در ماهپار دنبال همان نقطه‌ای است که کارِ زنان، حقوقشان و آنچه می‌پوشند به هم می‌رسند.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *