داستان زنانی که فوتبال استرالیا را تغییر دادند
نمایشنامه جدید سوزی میلر با عنوان Strong is the New Pretty، داستان شکل‌گیری لیگ فوتبال زنان استرالیا (AFLW) را از زاویه تجربه زنانی روایت می‌کند که با تبعیض و زن‌ستیزی در این ورزش روبه‌رو شدند. این نمایش که در جشنواره بریزبن روی صحنه رفته، در شرایطی مورد توجه قرار گرفته که فوتبال استرالیا بار دیگر با بحث درباره تبعیض جنسیتی و زن‌ستیزی مواجه است.
به گزارش ماهپار، به نقل از گاردین، سوزی میلر، نمایشنامه‌نویس استرالیایی که با آثاری مانند Prima Facie شناخته می‌شود، در نمایش جدید خود از فضای دادگاه فاصله گرفته و به رختکن و اتاق‌های مدیریتی فوتبال استرالیا رفته است تا مسیر شکل‌گیری لیگ زنان را روایت کند.
این نمایش که نخستین اجرای جهانی خود را در جشنواره بریزبن تجربه کرده، یک بازآفرینی داستانی از رویدادهای واقعی است. میلر در این اثر از شخصیت‌هایی الهام گرفته که در شکل‌گیری AFLW نقش داشتند، اما نام و برخی ویژگی‌های آنها را تغییر داده است.
یکی از شخصیت‌های اصلی نمایش، «آلیسون نیوتن» نام دارد که بر اساس سم موستین، نخستین کمیسر زن AFL و یکی از مدافعان شکل‌گیری لیگ زنان، طراحی شده است. شخصیت‌های دیگری نیز از جمله «جین هوپر» و «بِو هیث» از چهره‌های واقعی مرتبط با توسعه فوتبال زنان الهام گرفته‌اند.
نمایش در پنج فصل و حدود ۸۰ دقیقه، مسیر طولانی شکل‌گیری AFLW را دنبال می‌کند؛ مسیری که از تجربه‌های تبعیض جنسیتی زنان در فوتبال آغاز می‌شود و به شکل‌گیری لیگ می‌رسد.
یکی از نقاط مهم داستان، مسابقه نمایشی سال ۲۰۱۵ است؛ نخستین مسابقه فوتبال زنان استرالیا که از تلویزیون پخش شد و توان اقتصادی فوتبال زنان را نشان داد. سپس داستان به نخستین مسابقه رسمی AFLW در سال ۲۰۱۷ میان کالیگ وود و کارلتون و در نهایت فینال میان بریزبن لاینز و آدلاید کروز می‌رسد.
داستانی درباره مبارزه زنان با ساختارهای مردانه
بخش قابل توجهی از اتفاقات نمایش بر اساس رویدادهای واقعی ساخته شده است. با این حال، گاردین معتقد است روایت میلر حال‌وهوایی شبیه داستان‌های افسانه‌ای پیدا می‌کند؛ زنانی که با مجموعه‌ای از موانع و رفتارهای جنسیت‌زده روبه‌رو می‌شوند و در نهایت برای رسیدن به هدف خود از آنها عبور می‌کنند.
در این میان، موضوعاتی مانند تحقیر بدنی زنان، نژادپرستی، تبعیض جنسیتی و فشار اجتماعی نیز وارد داستان می‌شوند. یکی از صحنه‌های نمایش به گفت‌وگوی دو بازیکن درباره تجربه آنها از نژادپرستی، تبعیض جنسیتی و شرمسارسازی عمومی اختصاص دارد و صحنه دیگری تجربه یک بازیکن از تحقیر بدنش در یک فروشگاه را نشان می‌دهد.
سارا جایلز کارگردانی نمایش را بر عهده دارد و گروه بازیگران هشت‌نفره آن تماما زن هستند. اجرا با ترکیبی از طنز، حرکت، موسیقی، صداهای زنده و حرکات طراحی‌شده فوتبال پیش می‌رود تا روایت تاریخی نمایش از حالت صرفا گفت‌وگومحور خارج شود.
«Strong is the New Pretty» فقط درباره فوتبال نیست
محور اصلی نمایش، تنها شکل‌گیری یک لیگ ورزشی نیست. میلر در این اثر بر این ایده تأکید می‌کند که زنان می‌توانند در ساختارهایی که برای آنها طراحی نشده‌اند، با همکاری و ایجاد تغییر تدریجی مسیر خود را باز کنند.
در روایت نمایش، تغییر یک پروژه یک‌نسلی نیست؛ بلکه مانند یک مشعل از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود. همین نگاه باعث شده داستان شکل‌گیری AFLW از یک روایت صرفا ورزشی فراتر برود و به موضوعی درباره تغییر جایگاه زنان در یک ساختار حرفه‌ای تبدیل شود.
با این حال، گاردین معتقد است پایان نمایش تا حدی از چالش‌های باقی‌مانده فاصله می‌گیرد. مسائلی مانند برابری دستمزد، تبعیض جنسیتی و نژادپرستی در ورزش همچنان موضوعاتی هستند که نمایش فرصت چندانی برای پرداخت عمیق به آنها پیدا نمی‌کند.
این نمایش تا ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۶ در جشنواره بریزبن روی صحنه است و پس از آن در کانبرا، جیلانگ و سیدنی اجرا خواهد داشت.
جمع بندی
Strong is the New Pretty داستان شکل‌گیری AFLW را به روایت زنانی تبدیل می‌کند که برای حضور در ورزشی با ساختاری عمدتا مردانه مبارزه کردند. نمایش سوزی میلر در کنار لحظات طنز و پیروزی، یادآوری می‌کند که شکل‌گیری یک فرصت جدید برای زنان پایان مسیر نیست و مسائلی مانند تبعیض و برابری دستمزد همچنان باقی هستند.
