تأکید بر محیطهای کاری امن برای زنان شاغل در فیلیپین
نخستین اجلاس ملی کمیتههای نزاکت و رسیدگی به شکایات (CODI) در فیلیپین با هدف تقویت سازوکارهای مقابله با آزار جنسی و سایر اشکال آزار در محیط کار برگزار شد. این اجلاس بر ضرورت ایجاد محیطهای کاری امن، پاسخگو و عاری از آزار و تبدیل سازوکارهای موجود از ساختاری صرفاً رسیدگیکننده به ابزاری برای پیشگیری تأکید داشت.
به گزارش ماهپار، به نقل از کمیسیون زنان فیلیپین (PCW)، نخستین اجلاس کمیتههای نزاکت و رسیدگی به شکایات (CODI Summit 2026) روز ۱۳ اوت ۲۰۲۶ در مرکز همایش SMX در آورا برگزار شد و نمایندگانی از نهادهای دولتی، منابع انسانی، بخش خصوصی و سازمانهای مدافع حقوق زنان در آن حضور داشتند.
این اجلاس با همکاری SM Supermalls و با محوریت تقویت اجرای سیاستهای مقابله با آزار برگزار شد. هدف اصلی برگزارکنندگان، ایجاد کمیتههای CODI کارآمد، قابل اعتماد و پاسخگو برای حمایت از کارکنانی بود که با آزار جنسی مبتنی بر جنسیت یا دیگر اشکال آزار در محیط کار مواجه میشوند.
برگزارکنندگان برای این رویداد شعار «Tindig Babaylan, Pang-aabuso’y Wakasan!» را انتخاب کرده بودند؛ شعاری که از مفهوم سنتی «Babaylan» در فیلیپین الهام گرفته شده و آن را نمادی از توانمندسازی زنان، برابری، درمان و قدرت معرفی میکند.
در مراسم افتتاحیه، ارملیتا وی. والداویلا، رئیس کمیسیون زنان فیلیپین، بر اهمیت ایجاد محیطهای کاری امن، فراگیر و برخوردار از کرامت تأکید کرد. او همچنین از زنانی یاد کرد که در نخستین کنگره زنان در دولت، به افشای ابعاد گسترده آزار جنسی کمک کردند.
بیش از ۹۰ درصد سازمانهای بررسیشده سازوکار CODI داشتند
یکی از محورهای اصلی اجلاس، ارائه نتایج یک نظرسنجی نهادی کمیسیون زنان فیلیپین درباره وضعیت کمیتههای CODI بود.
بر اساس نتایج ارائهشده در این اجلاس، بیش از ۹۰ درصد سازمانهایی که در این نظرسنجی مشارکت کرده و پاسخ داده بودند، اعلام کردند که سیاستها و سازوکارهای CODI را ایجاد کردهاند.
با این حال، وجود رسمی یک کمیته لزوماً به معنای عملکرد مؤثر آن نیست. یکی از چالشهای اصلی مطرحشده در اجلاس، اطمینان از این بود که کمیتهها در زمان وقوع یک حادثه واقعاً فعال باشند و بتوانند به شکایات به شکل مؤثر و مسئولانه رسیدگی کنند.
ماریا فیلومنا سینگ، قاضی دستیار دیوان عالی فیلیپین، نیز بر همین ضرورت تأکید کرد و گفت CODI نباید تنها پس از وقوع آزار وارد عمل شود، بلکه باید برای جلوگیری از شکلگیری شرایطی که به آزار منجر میشود نیز تلاش کند.
پیشنهاد ایجاد یک شبکه ملی برای حمایت از قربانیان
یکی از پیشنهادهای مهم مطرحشده در جریان نشست رسانهای همراه با اجلاس، ایجاد یک شبکه ملی یکپارچه از کمیتههای فعال CODI بود.
بر اساس این پیشنهاد، فردی که با آزار مواجه شده است بتواند به هر نهاد دارای CODI فعال مراجعه کند و از خدمات اولیه مانند ثبت شکایت، دریافت اطلاعات روشن درباره مسیر پیگیری، ارجاع به نهادهای مرتبط و پشتیبانی بعدی بهرهمند شود.
در این رویکرد، هدف تنها رسیدگی به شکایت پس از وقوع حادثه نیست؛ بلکه ایجاد مسیری قابل دسترس برای گزارش، پیگیری و دریافت حمایت نیز مورد توجه قرار گرفته است.
تأکید بر پیشگیری به جای واکنش صرف
در نشستهای تخصصی اجلاس، کارشناسان بر فاصله میان وجود قوانین و اجرای مؤثر آنها تمرکز کردند.
ملانی مارسلو ریس از مؤسسه زنان و جنسیت کالج میریام پیشنهاد کرد موفقیت یک CODI تنها بر اساس تعداد پروندههای رسیدگیشده سنجیده نشود و میزان پیشگیری از تخلفات نیز به عنوان یکی از معیارهای عملکرد آن در نظر گرفته شود.
بر اساس مباحث مطرحشده، شکل محیط کار نیز در حال تغییر است. نماینده سازمان بینالمللی کار (ILO) یادآوری کرد که در چارچوب کنوانسیون شماره ۱۹۰ این سازمان، مفهوم محیط کار میتواند رفتوآمد، فضاهای دیجیتال و تعاملات با اشخاص ثالث را نیز در بر بگیرد.
همچنین در این اجلاس به استفاده برخی کارکنان جوان از صفحات ناشناس شبکههای اجتماعی برای بیان اعتراضها و شکایتهای خود اشاره شد؛ موضوعی که ضرورت سازگار شدن سازوکارهای رسمی با شیوههای جدید ارتباطی را برجسته میکند.
پاسخگویی در بخش دولتی و تأمین منابع CODI
یکی دیگر از محورهای اجلاس، تضمین استمرار فعالیت کمیتههای CODI در سازمانهای دولتی بود.
فیلیپ آپوستول از کمیسیون خدمات مدنی فیلیپین تأکید کرد که آزار در محیط کار میتواند برای کارکنان دولتی پیامدهای انضباطی سنگینی داشته باشد و در مورد تکرار برخی تخلفات، مجازات اخراج قطعی مطرح است.
همچنین پیشنهاد شد هزینههای مربوط به فعالیت CODI مستقیماً در بودجه سالانه «جنسیت و توسعه» سازمانها (GAD Budget) لحاظ شود تا فعالیت کمیتهها به دلیل کمبود منابع متوقف نشود.
در همین راستا، جفری ال. راولو از دفتر بازرس کل، رویکردی با عنوان «برنامهریزی قفلشده» را مطرح کرد؛ رویکردی بلندمدت که هدف آن حفظ برنامههای مقابله با آزار حتی با تغییر اعضای کمیتههاست.
تجربههای محلی برای ایجاد محیطهای کاری امنتر
در بخش دیگری از اجلاس، تجربههای نهادهای مختلف درباره مقابله با آزار ارائه شد.
نمایندگان شهر کوئزون بر رویکرد قربانیمحور و برنامه «Safe Seal» تأکید کردند؛ برنامهای که در آن فعالیت سازوکارهای CODI در کسبوکارهای خصوصی بررسی میشود.
در بخش دیگری از برنامه نیز بر مشارکت مردان در مقابله با خشونت و آزار تأکید شد. همچنین برنامه مقابله با آزار جنسی اداره توسعه متروپولیتن مانیل (MMDA) به عنوان نمونهای از آموزش نیروهای اجرایی برای ایفای نقش پاسخدهندگان اولیه با رویکرد حساس به جنسیت معرفی شد.
آموزش ویژه برای افرادی که مرتکب آزار شدهاند
یکی از دستاوردهای اصلی اجلاس، معرفی راهنمای آموزشی «سمینار حساسیت جنسیتی برای مرتکبان قانون فضاهای امن» بود.
این راهنما با هدف ایجاد یک چارچوب استاندارد برای آموزش افرادی طراحی شده است که قانون فضاهای امن را نقض کردهاند. بر اساس توضیحات ارائهشده، این برنامه صرفاً بر مجازات تمرکز ندارد و تلاش میکند نگرشهای آسیبزا و رفتارهایی را که میتوانند زمینه تکرار آزار را ایجاد کنند نیز مورد توجه قرار دهد.
در پایان اجلاس، شرکتکنندگان تعهدات خود را در قالب تابلوهای تعهد ثبت کردند و در مراسمی به رهبری جوزفین اف. کابریدو-لیسا، دستیار وزیر کشور و دولت محلی، سوگند مربوط به ایجاد CODIهای مدرنتر و قدرتمندتر را قرائت کردند.
برنامه فیلیپین برای ادامه مسیر
کمیسیون زنان فیلیپین اعلام کرده است که پس از برگزاری این اجلاس، اجرای برنامههای امضاشده را پیگیری خواهد کرد.
ایجاد شبکه ملی ارجاع CODI، توسعه یک پایگاه داده ملی بر اساس نظرسنجی نهادی، اجرای راهنمای آموزشی ویژه مرتکبان آزار و ارزیابی میزان اجرای تعهدات، از جمله برنامههایی است که برای ادامه این مسیر اعلام شده است.
بر اساس برنامه اعلامشده، عملکرد این تعهدات در اجلاس بعدی CODI که قرار است دو سال دیگر برگزار شود، به عنوان یکی از معیارهای سنجش پیشرفت مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.





